Pomiar wykonany samodzielnie wystarcza do projektu koncepcyjnego i wyceny. Pomiar kontrolny przed produkcją to osobny krok. Poniżej instrukcja, dzięki której przekazane wymiary będą użyteczne, a nie mylące.
Czego potrzebujesz
- Miara zwijana o długości co najmniej 5 m; dalmierz laserowy ułatwia pracę, ale nie jest konieczny.
- Poziomica, choćby krótka, albo aplikacja w telefonie jako orientacyjne sprawdzenie.
- Kartka z odręcznym szkicem rzutu pomieszczenia i drugą kartką na widok każdej ściany.
- Ołówek - wymiary notuj od razu, nie po pomiarze wszystkich ścian.
Zasada trzech pomiarów
Każdą szerokość mierz w trzech miejscach: przy podłodze, w połowie wysokości i tuż pod sufitem. Wysokość również w trzech: przy lewej krawędzi, w środku i przy prawej. Zanotuj wszystkie wyniki, nawet jeśli się różnią - zwłaszcza wtedy. To właśnie różnice mówią, jak bardzo ściany odchylają się od pionu i ile trzeba przewidzieć na listwy maskujące.
W starszym budownictwie różnica 2-4 cm na wysokości wnęki nie jest niczym nadzwyczajnym. Mebel projektuje się wtedy według najmniejszego wymiaru, a resztę przykrywa listwą.
Co zmierzyć w każdym pomieszczeniu
- Długość każdej ściany i wysokość pomieszczenia w kilku punktach.
- Szerokość i wysokość okna, wysokość parapetu, wysunięcie parapetu od ściany.
- Szerokość drzwi z ościeżnicą, kierunek otwierania i miejsce, w które otwiera się skrzydło.
- Położenie i wymiary grzejnika, odległość od ściany bocznej i od podłogi.
- Wysokość i rozstaw gniazd, wyłączników, kratek wentylacyjnych i skrzynek instalacyjnych.
- Wszystkie uskoki: piony, kominy, obniżenia sufitu, listwy podłogowe.
Podłoga i sufit
Poziom podłogi sprawdza się, przykładając poziomicę w kilku miejscach wzdłuż planowanej zabudowy. Różnica jednego centymetra na trzech metrach jest typowa i kompensuje się nóżkami regulowanymi, ale trzeba o niej wiedzieć. Przy suficie zwróć uwagę na obniżenia, szyny karniszowe i planowany sufit podwieszany - to on wyznacza rzeczywistą wysokość zabudowy.
Kuchnia: dodatkowe punkty
- Położenie pionu wodnego i kanalizacyjnego oraz jego odległość od najbliższego narożnika.
- Miejsce podłączenia gazu, jeśli jest.
- Położenie kratki wentylacyjnej przeznaczonej dla okapu i jej wysokość.
- Wymiary sprzętu AGD, jeśli jest już kupiony, wraz z wymaganymi luzami podanymi w instrukcji.
Częste błędy
Najczęstsze to mierzenie wnęki tylko w jednym miejscu, pomijanie listwy przypodłogowej, która zabiera 1-2 cm głębokości, oraz zapominanie o tym, że po położeniu płytek albo paneli wymiary się zmienią. Jeśli remont trwa, zanotuj, co jest już wykończone, a co dopiero powstanie - to informacja równie ważna jak same liczby.
Jak przekazać wyniki
Najwygodniejszy format to zdjęcie odręcznego szkicu z naniesionymi wymiarami plus zdjęcia ścian. Szkic nie musi być ładny ani w skali, ma być czytelny i kompletny. Zaznacz na nim, gdzie jest wejście do pomieszczenia i w którą stronę patrzysz na każdym zdjęciu.
Pomieszczenia o nietypowym kształcie
Przy skosach zmierz wysokość ścianki kolankowej, wysokość w najwyższym punkcie i odległość poziomą od ściany do miejsca, w którym skos zaczyna się przy podłodze. Te trzy liczby wystarczą, żeby odtworzyć kąt nachylenia. Przy narożniku, który nie jest prosty, zmierz dodatkowo przekątną między krańcami obu ścian - to standardowy sposób na wychwycenie odchylenia od kąta prostego bez kątomierza.
Zdjęcia, które naprawdę pomagają
- Zdjęcie ściany z przyłożoną miarą - daje skalę i pozwala zweryfikować wątpliwe wymiary.
- Zbliżenie narożnika przy podłodze i przy suficie, gdzie najlepiej widać odchylenia.
- Zdjęcie z zaznaczonym na taśmie malarskiej planowanym obrysem zabudowy.
- Zdjęcia wszystkiego, co zostanie zakryte: instalacji, puszek, przewodów.
